Przygotowanie do zabiegu zaczyna się od potwierdzenia, co dokładnie będzie wykonywane, w jakim znieczuleniu i jakie choroby lub leki mogą zmienić plan. Nie istnieje jedna checklista właściwa dla każdego psa, kota, królika i gryzonia. Instrukcję dotyczącą jedzenia, wody i leków trzeba otrzymać dla konkretnego pacjenta.
Co przekazać przed zabiegiem?
Placówka powinna znać aktualne leki, suplementy, wcześniejsze reakcje na znieczulenie, alergie, choroby przewlekłe oraz nowe objawy. Nie należy samodzielnie odstawiać leków. Trzeba też poinformować o wymiotach, biegunce, kaszlu, zmianie apetytu, cieczce, możliwej ciąży lub przypadkowym zjedzeniu pokarmu przed planowaną procedurą.
Zakres badań przedoperacyjnych wynika z wieku, badania klinicznego, rodzaju zabiegu i ryzyka znieczulenia. U jednego zwierzęcia wystarczy badanie i podstawowy panel krwi, u innego potrzebne będą dodatkowe oznaczenia, badanie moczu, ciśnienia, EKG lub obrazowanie. Nie każdy pacjent potrzebuje identycznego zestawu.
Jedzenie, woda, leki i transport
Nie należy stosować uniwersalnego czasu głodzenia znalezionego w internecie. Zalecenia różnią się między gatunkami, wiekiem i stanem zdrowia; szczególnej ostrożności wymagają bardzo młode zwierzęta, pacjenci z cukrzycą i chorobami przewodu pokarmowego. Królików i gryzoni nie przygotowuje się przez rutynowe odbieranie pokarmu. Jeśli zwierzę zjadło mimo instrukcji, trzeba powiedzieć o tym przed zabiegiem, a nie ukrywać informacji.
Psa warto wyprowadzić na spokojny spacer, a kota lub małe zwierzę przywieźć w stabilnym transporterze. Nie ma potrzeby kąpać pacjenta bezpośrednio przed operacją, jeżeli placówka tego nie zaleciła. Dokumentacja, wyniki i leki powinny być łatwo dostępne przy przyjęciu.
Co ustalić przed odbiorem zwierzęcia?
Opiekun powinien otrzymać pisemne zasady karmienia, podawania wody i leków, ograniczenia ruchu, ochrony rany oraz termin kontroli. Pierwszy posiłek i aktywność zależą od procedury oraz przebiegu wybudzania. Nie podaje się ludzkich leków przeciwbólowych ani dodatkowej dawki preparatu bez konsultacji.
Pilnego kontaktu wymagają trudności z oddychaniem, utrata przytomności, powtarzające się wymioty, szybko narastający obrzęk, aktywne krwawienie, silny ból, rozchodzenie się rany albo wyraźne pogorszenie stanu. Senność po znieczuleniu może występować, ale powinna być oceniana w odniesieniu do instrukcji wydanej przy wypisie.