Zabieg stomatologiczny u psa lub kota zwykle wymaga znieczulenia ogólnego, ponieważ dokładne badanie jamy ustnej, zdjęcia wewnątrzustne i bezpieczne leczenie nie są możliwe u poruszającego się pacjenta. Przygotowanie ma więc obejmować zarówno stan zębów, jak i ryzyko związane ze znieczuleniem.
Co ustala się przed zabiegiem?
Lekarz zbiera informacje o chorobach przewlekłych, lekach, wcześniejszych znieczuleniach, kaszlu, omdleniach, apetycie i zmianach masy ciała. Zakres badań dobiera się do wieku, stanu pacjenta i planowanej procedury. Wynik może wpłynąć na leki, monitorowanie, termin zabiegu albo potrzebę dodatkowej konsultacji.
Plan widoczny przed znieczuleniem może zmienić się po pełnym badaniu jamy ustnej i wykonaniu zdjęć. Część zmian znajduje się pod dziąsłem. Przed zabiegiem warto ustalić, jak placówka skontaktuje się z opiekunem, jeśli potrzebne będą dodatkowe ekstrakcje, oraz jaki zakres kosztu został zaakceptowany.
Jedzenie, woda i leki przed znieczuleniem
Instrukcja zależy od gatunku, wieku, chorób i godziny zabiegu. Nie należy samodzielnie wydłużać przerwy w karmieniu, ograniczać wody ani odstawiać leków. Jeśli zwierzę zjadło lub otrzymało inną dawkę leku niż uzgodniono, trzeba przekazać tę informację przed podaniem znieczulenia.
Do gabinetu należy zabrać listę leków i wcześniejsze wyniki. Pies powinien odbyć spokojny spacer, a kot przyjechać w stabilnym transporterze. Domowe skrobanie kamienia, intensywne szczotkowanie bolesnego miejsca lub podawanie ludzkich leków przeciwbólowych przed wizytą może pogorszyć sytuację.
Jak zaplanować opiekę po zabiegu?
Przy odbiorze trzeba uzyskać zasady karmienia, podawania leków, higieny jamy ustnej i terminu kontroli. Konsystencja pokarmu i czas rezygnacji z twardych gryzaków zależą od wykonanej procedury. Zwierzę po ekstrakcji może potrzebować innych zaleceń niż pacjent po samym oczyszczaniu zębów.
Niewielka senność po znieczuleniu może wystąpić, ale narastające osłabienie, trudności z oddychaniem, powtarzające się wymioty, nasilone krwawienie, szybko rosnący obrzęk lub silny ból wymagają kontaktu z placówką. Długoterminowy plan powinien obejmować domową higienę dobraną do pacjenta i termin kolejnej oceny, ponieważ sam zabieg nie zapobiega ponownemu odkładaniu płytki.